Halverwege week 18 heeft Menno, de projectleider van het archeologisch onderzoek, me laten weten dat er een paar werkputten open liggen, waarin ik het beeld kon opbouwen in het kader van het project ‘Ruimte, tijd, mensen en perceptie’.
Hij verwachtte aan het eind van de week daar klaar te zijn met de archeologische werkzaamheden.
Het voorbereidende werk is bij mij op het atelier gebeurd. Het benodigde materiaal is maandag aangevoerd. Dus ik kon aan de slag.
Ook is woensdag duidelijk geworden dat het onderzoek met een aantal weken verlengd is.
De onzekerheid, of de uitvoering van het beeld kon worden ingepast in de planning van de archeologische werkzaamheden, is hiermee grotendeels weggenomen.
Het beeld bestaat uit een uit hout en plaatmateriaal geconstrueerd deel (de nis). Dit deel wordt opgenomen in de putwand. De put vormt in feite een negatieve sculptuur. Door het weggraven van de aarde ontstaat een leeg ruimtelijk volume.
De nis is een architectonische, vaak sacrale ruimte, in gebruik en betekenis verwant aan meer natuurlijke fenomenen als grotten en hoogtes of depressies in het landschap.
Uit het archeologisch onderzoek blijkt dat het landschap hier ter plaatse zeer reliëfrijk was. Op een duidelijke hoogte in het landschap is een crematiebegraving omgeven door een palen cirkel uit het verleden aangetroffen.
De nis refereert ook aan de religieuze, spirituele historie van Heiloo.
De vorm van deze werkput zal zodanig veranderd/aangepast worden zodat nis en put samen een ‘architectonische sculptuur ‘ vormen.
In de loop van week 19 is de nis opgebouwd en in de wand geplaatst.
Na het weekend zal het beeld voltooid worden.
www.joskaarsemaker.nl
